Verslag TT Lockedyze

TT Lockedyze: the ‘mud’ editie

Haaaa, weer zo vroeg uit bedde… Al krakend en piepend ben ik deze morgen helaas uit bed gerold. Ik was nog een beetje moe van gisteravond. Het was 26 jaar geleden dat ik nog eens gesquasht had. Gelukkig geluk werd het geen totale vernedering én heb ik toch één setje gewonnen van den iVal maar mien revange komt nog… Dit ter zake, ben ik deze morgen meegereden met de bestelwagen MET verwarming van Eagle Eye. Bij een aangename temperatuur in de cabine van de bestelwagen, gelukkig had EE de verwarming als optie in zijn bestelwagen, werd er lekker gekeuveld over boilers en over boilers en over boilers… Super interessant ware het niet dat ik bijna in slaap viel….

 

Ter plaatse waren we met een 6 tal wackies:

– Spiderman: jong veulen die elke helling op galoppeert als een ras ‘ruin’ en telkens boven op de berg/heuvel op ons wachtte, met dank Spiderman !

– Dalton: mister Glies, die in bijberoep glijproducten promoot, heeft de TT al glijdend gereden én dit zonder te vallen. BTW, glijproducten horen niet thuis op een band hé, beter banden met noppen kopen…

– EE, een echte berggeit (zucht)

– Cornet(to), de man met de eeuwige glimlach. Volgens de geruchtenmolen, een uit de hand gelopen esthetische operatie

– Wortel, die heeft de hele morgen wortels geschoten. Hij had namelijk de sleutels met bike in zijn jeep laten liggen en kon niet meer in zijn jeep. Het laatste dat we gehoord hebben, is dat hij nog altijd bezig is de ‘wortel aan de bijl te leggen’.

– Me, myself and I, kortom den Chuck, bezig aan een sterke comeback, vind ik toch… beter als deze van Kevin B. die nog altijd bezig is zijn comeback voor te bereiden

! voetnoot: de auteur van dit artikel kan niet verantwoordelijk gesteld worden, mocht één of ander bovenvermelde naam een gelijkenis hebben met iemand anders zijn naam.

! mocht één of ander persoon, de auteur dagvaarden omdat hij zich geschaad voelt in zijn reputatie, ego of ter voorkoming van echtscheidingen… is enkel de rechtbank van Eust-Vlaanderen van toepassing.

! deze voetnoot slaat ook op voorgaande artikelen geschreven door deze auteur Chuck ®

 

De rit, zoals we Poperinge kennen, pittig maar niet zo pittig als in de zomer. Veel toffe klimmetjes werden door de modderige omstandigheden eruit gehaald. Spijtig, maar het zou toch niet berijdbaar zijn…Als 5de wiel aan de wagen heb ik toch de eerste 20 kms met moeite kunnen aanklampen aan het wiel van Dalton of EE maar na 20 km begon ‘deus ex machina’ de turbo’s en de naverbranders te werken en kon ik meer en meer het ritme volgen van bovenvermelde kompanen. Rode berg, zwarte berg… werd in een vlot tempo naar boven gereden.

Persoonlijk heb ik in de voorlaatste klim nog eens een aanval gelanceerd op Sneppe, maar in mijn jeugdig enthousiasme werd ik verrast dat de klim langer was dan ik dacht. Ik reed, in een ware stijl van Eddy Merckx (i wish) naar Cornet, ik naderde hem meer en meer – jiha !! , maar zag net na de bocht, nog een bocht en nog een andere bocht naar boven… Fuuuuuuuuuck, in allerijl getemporiseerd om toch nog boven te geraken… damned…Aja, nog meegeven: Spiderman kon het niet nalaten om 2 koersjeanetten in de klim te vloeren, over een ‘ tour de force’ gesproken…. machtig om te zien… chapeau…

 

Kort daarachter kregen we de Kemmelberg op onze kiezen. Gelukkig reden we de asfaltkant op naar boven maar kreeg ik in de eerste neep een klein dipje (lees: pistons begonnen tegen te werken) naar boven. Halverwege kreeg ik zowaar gezelschap van D., die al fluitend naar boven reed…. Sterk ras, die Casteleyns… Gelukkig heb ik mij in de tweede neep herpakt en reed ik toch nog in een mooi tempootje naar boven.De après was kort, ééntje gedronken en een zeer lekker ‘breudje met wuste’ gegeten. De terugweg naar huis was even vermoeiend als het rijden met den bike op de TT … Ik werd voortdurend gesandwiched, zelf gemolesteerd door EE en Dalton met zijn ‘vieze grip ‘ handen. De brandblusser van de bestelwagen, welke al over tijd was, sneuvelde hierbij…

Kortom, tof ritje gereden én in groep !

Thx gasten !

!! voor reclamaties, u gelieve te wenden tot barry.sey@knokke-heist.be

See you,

Chuck

Verslag Sterrit Sijsele

2020: Wacky Armada in vol ornaat !

De eerste Sterrit begon meteen al op een zonnige dag en was weer ééntje om in de annalen te schrijven van de wacky bijbel…
Om 8 u 05 min en 7 sec stond ik met mijn ‘meanmachine’ aan de deur van onze eerwaarde heer iVal. Eventjes aangebeld om zeker te zijn dat hij wakker is…. want tegenwoordig met het groot alcoholverbruik van onze cher copain… je weet maar nooit hé. Rustig ritje naar ginter, ik had iVal 2 koffiekoeken in zijn bollen gedraaid zodat hij in mijn bolide geen fratsen zat uit te halen. Daar ter plaatse toegekomen, mooi parkeerplaatske in overtreding gevonden, kwamen we binnen en deed iVal een Harrietje na. Hij liep met zijn gerecycleerde helikopterhelm tegen de deur. Lap, daar hebben we het al, de fratsen van nonkel iVal zijn begonnen.

We waren bijna één van de eersten op ‘t appel maar Join was ons voor en zat al rustig te mediteren uit zijnen bijbel; hij prevelde zo iets van ‘’k heb ‘n topwijf, een tandartse met haar op haar tanden en niet op haar k (sensuur….) Laten we het hier beleefd houden, wat we niet konden zeggen van de wacky après…. maar die suspense hou ik voor later…. Nadat ival, de x-ray van Join met melk beklad had, propjes in de handschoenen van Join gestoken te hebben, kon ik het niet nalaten om 5 klontjes suiker in de voering van iVal zijn helm te plaatsen. Echt hilarisch toen je hem zag sukkelen toen hij zijn helikopterhelm aandeed, hij kreeg hem eerst niet op zijn hoofd en moest hem aanpassen… De suikerklontje heeft hij maar pas ontdekt bij de 2de bevoorrading…. (lach)

De rit om zich was machtig, in die zin, we waren met een stuk of 20 wackies. Het tempo lag van in het begin vrij hoog, de eerste 10 – 15 kms reden we toch samen. Kort daarna, as usual brak de armada in twee en zelf in drie. Onze Sven-mcenroe had het lastig om te volgen…. Biken hé S, minder werkbezoeken doen volgens de leuze van AGSO Knokke: the watermen always comes twice… vooral donderdagavond, zaterdag – en zondagmorgen…. De single tracks waren leuk, soms een beetje teveel volk en er lag zowaar weinig modder. De organisatie heeft volgens mij er veel modderstukken uitgehaald. Een van de grote verrassingen van de dag is, dat Piet Vélo elektrisch reed, wat hem verdomme heel goed af ging tot de laatste 3-4 kms…. Ik vond het echt wel grappig, zijn batterij was plat . Maar bij deze Pietje, blij dat je erbij waard… Dus Lepe Luc, wedden dat je dit ook kan…

Naar het eind van de rit toe bleef het tempo hoog, hebben we af en toe genoten van de zon in ons gezicht en moest ik toch nog even mijn tenen uitkuisen om den Roels te volgen. Iedereen heeft sterk gereden, behalve SDM, die liever werkbezoeken doet… Op den après had Eagle Eye en Dalton de tafels gereserveerd (met dank !!) en konden we ‘rustig’ napraten over de rit maar dat was buiten onze Wacky ‘Coluche’ iVal gerekend. Er werd met suikerklontjes, stokjes, papier en zelfs met koffie naar Baar-ry gekegeld. Echter de koffie miste zijn doel en kwam terecht op een dame met haar hondje. Lap, daar gaat ons braaf imago. De dame in kwestie, kreeg het op haar heupen, onze iVal kreeg zijn blessing maar hij bleef er stoïcijns onder, vermoedelijk veel les gekregen van Pé !

Nog een grote verrassing van de dag, 6 ½ en Long Fellow hebben ook nog de TT gereden. Ik merkte wel op dat Long Fall out of use nog met een truitje reed van de begin jaren der wackies. Wat een verschil met onze nieuwe truitjes…. Stukken beter…. Nadat Baar-ry de nodige excuses aan madame en haren wowoef gegeven had, zo iets van; dienen jongen kan er ook nie aan doen hé, ‘zien‘ hem laten vallen bij de geboorte enne, ter compensatie sturen we onze gigolo Sven DM eens gratis op… wenden we ons naar de auto. Ware het niet dat iVal nog eens tegen de deur liep, Baar-ry een bijna doodservaring opdeed met een vuurschaal en nadat we een plaatselijk ritueel uitgevoerd hadden (lees: sportschoen van B lag in de vuurschaal) keerden we rustig en voldaan naar huis. Voor reclamaties over deze inhoud, u gelieve te wenden tot barry.sey@knokkeheist.be — indien via GSM, gelieve in te spreken vóór de toon.

See you Wackies, het seizoen werd op zijn wackies, machtig ingezet !

Chuck

Verslag TT De Haan als afsluiter van 2019

Haaaa, 7 u 30 uit mijn neste en het is 0 ° buiten… geen weer om een hond buiten te sturen maar het is een sterrit van de Wacky’s.

Met 16 wacky’s aan de start… een aantal sportievelingen zoals Sven De Munter onder ons, zijn met den bike gekomen, respect Sven ! Nog een paar andere met den otto of met het busje- komt-zo. Volgens de geruchten heeft Long Fellow zijn GPS verkeerd ingezet en zit hij vermoedelijk nu in De-Haen-Platz, Hannover, Duitsland.  Dit volgens de nadere berichten van onze topboekhouder van de club…Zoals het de wacky’s beaamt, veel gelul aan de start…. Nog geprobeerd de fotosessie van een andere club te saboteren en weg waren we.

 

Blijkbaar hebben een aantal wacky’s een zeer slecht s..-leven want het was van den eerste keer in de hoogte versnelling.  Na een aantal single tracks, werd na de 3km strandboane, het groepje gesplitst in twee.  Kort na de strandboane kreeg ik pech met mijn bolide.  Ketting was naar de wip maar werd deskundig verholpen door Eagle Eye.  Het slotje kreeg ik van Harry voor mijn Nieuwjaar.  THX gasten, zo kon ik deze machtige rit verder zetten.  De andere 44 wacky’s weten niet wat ze gemist hebben !!! Single track na single track, afgelost door 2 pittige strandtracks.  Helaas was mijn bolide na zo’n strandtrack niet heel gelukkig. Hij maakt nu evenveel lawaai als een Land Rover…

 

TT De Haan is een topper, helaas kon ik dit niet zeggen van den après.  Een aantal wacky’s onder ons hadden nog een aantal huishoudelijke taken (afwas, dweilen,…) en moesten onmiddellijk naar huis – spijtig !   Nochtans had onze clochard-de-lux of little jack of Little Vincent Vega (zie Pulp Fiction), kortom den Baar-ry ooit gezegd: wacky zijn is een gebeuren op den bike maar ook naast den bike….

 

Aja, nogmaals thx aan groep 2, de technische rijders, voor de fun en het samen rijden….

 

Volgende wacky’s hebben zich op voorhand verontschuldigd:

  • Nightraider: ‘kerstduik in bed’ (wat dat moet voorstellen, weet ik niet…)
  • Pé: ‘Rummikub’ (volgens Weicki-pé-dia: één of ander metall, heavy, die hard groepje)
  • Frederiek Vandewiele ‘ vier mijn verjaardag met mijn echte moaten’ – en wij dan ?
  • Piet Allaert ‘roadrunn’, blijkbaar is hij weggelopen van huis
  • Maarten Cobbaert ‘verlof thuis in den kelder’
  • Mike Bardyn ‘werkweekend en geen verlenging enkelband’ —

 

Een  hele boel andere wacky’s zijn expired (lees: over hun houdbaarheidsdatum) of zijn declined (volgens google vertaling: to decline, to fall off, to go back {ww.}: achteruitgaan zijn of
verslechteren maw worden oud…

Voor reclamaties ivm het verslag, u gelieve zich te wenden tot barry.sey@knokke-heist.be

 

Nog een machtig eind jaar en tot volgend jaar !

 

Chuck

Verslag strandrace Wijk aan Zee

Van Nederland naar Frankrijk en terug naar Nederland, vandaag hadden we gekozen voor de wedstrijd in Wijk aan Zee.
Net boven Ijmuiden en dus een goeie 2u45 rijden, enkel.
Om 5u30 uit m’n bed gekropen en heel stil vertrokken, in de hoop niemand wakker te maken. Stipt om 6u vertrokken bij Henri en iets na 8u30 gearriveerd en onze auto kunnen parkeren op 25 meter van de start, ideaal dus om ons jasje en overbodige kleren nog weg te steken voor we in de startbox zouden gaan, er was niemand meegekomen om hiermee te helpen. aan de inschrijvingstafel zagen we weeral dat de organisaties in Belgie veel kunnen leren van de Nederlanders. Er was een en ander misgegaan met onze inschrijving waardoor we niet op de startlijst stonden maar 5 minuten later stond er al iemand van de organisatie en iemand van de nederlandse wielerbond bij ons om dit euvel op te lossen. Henri werd verzekerd van zijn startpositie bij de eerste 30 en ik mocht daar net achter staan. Geen stress wat dat betreft dus.
De verkenning van het rondje leerde ons dat het een snelle race zou worden met een atypische start, uitdagende helling en enkele pittige zandstroken in het parkoers.
Om 10 u werden we, samen met enkele grote namen zoals Lars Boom, Laurens Ten Dam, Johny Hoogerland, Jasper Ockeloen, Imming, …, op gang geschoten door een ex-geletrui in de Tour de France die het allemaal niet goed verstond. Die mens was ook al goed in de 80 dus begrijpelijk…
De start werd gegeven in een groot veld op een goeie 500m van het strand. We moesten met het hele pak enkele lussen nemen om vervolgens over de weg door het centrum van Wijk aan Zee
naar het strand te rijden. Henri zat direct mooi voorin en kon bij de eerste 10 het strand opdraaien, ik zat door mijn mindere startpositie iets verderop maar kon op het strand
direct opschuiven naar voor en na het eerste keerpunt bleven we nog met een man of 25-30 over in de eerste groep.
Er werd een hoog tempo gereden, nu en dan een demarrage waar ik me ook eens toe liet verleiden, maar uiteindelijk gingen we met die grote groep naar de enige passage op de pier.
Henri kon weer mooi voorin de pier ronden, ik zat iets verderop door een opstropping bij het verlaten van het strand.
Terug op het strand reed er direct een man of 7 weg, die uiteindelijk ook de hele wedstrijd zouden voorop blijven, met daarachter een groep van een man of 10 met Henri en op een goeie
100 meter daarachter zat ik, in een groep met onderandere Laurens Ten Dam.
We draaiden mooi rond en kwamen iedere ronde iets dichter en iets na halfkoers konden we de aansluiting opnieuw maken met Henri. In de laatste ronde werd Henri een beetje
opgehouden op de steile helling over de duinen en kon nog nipt terug aansluiten bij ons op het strand richting het laatste keerpunt. Aan dit laatste keerpunt was er een beetje
chaos door gedubbelde renners die vielen of in de weg liepen en andere renners in onze groep die van hun lijn afweken. Ikzelf kon redelijk ver rijden maar moest dan toch
een voetje aan de grond zetten en een stukje lopen waardoor ik onbewust ook Henri een beetje hinderde.
Ik had me nog niet echt opgeblazen en kon nog de oversteek maken naar de groep, Henri was net iets te diep moeten gaan na die vorige passage aan de helling en rekende op de anderen
om het gat te dichten wat jammer genoeg niet gelukt is. Hierdoor kon hij de strijd met de andere master in onze groep niet aangaan en werd zo opnieuw 2de bij de masters.
Voor mij een beetje een dubbel gevoel, super content met mijn 17de plaats in een topcompetitie wedstrijd en tegelijkertijd ook een rotgevoel omdat ik Henri daar te voet had gezet.
Weinig aan te doen helaas. Henri werd nog 27ste.
Na deze wedstrijd staat Henri nog steeds 12de in het topcompetitieklassement, ik kom met een 29ste plaats ook aansluiten in de eerste startbox. Jammer dat de volgende wedstrijd
van de competitie gelijk valt met De Panne…
Volgende week de grootste wedstrijd van België in De Panne, de vorm is bij beiden in orde dus hopelijk kunnen we daar eens iets laten zien en kan Henri eens 1ste master worden, als ik
kan doe ik er alles aan hiermee te helpen! Ik kijk er naar uit.
Tot zondag!

Donald