TT Gullegem + Duatlon Berendrecht

Gullegem

 

Zaterdag de toertocht in Gullegem gereden samen met Maarten, Barry, Ivan, Chistophe en Valerie.

Een kleine organisatie van een lokale scoutsgroep maar daarom zeker niet slecht.

Bij de start kregen we een koffietje om in gang te geraken en die gasten hadden echt voor een mooi parkoer gezorgd.

Het begon wat flauwtjes met veel stukken op de weg maar na een km of 5-10 kregen we steeds meer mooie stukken offroad voor de wielen geschoven.

Sommige stukken waren extreem vettig maar daar kunnen ze natuurlijk heel weinig aan doen, er is dan ook bakken regen uit de lucht gevallen de laatste weken.

Rond het vliegplein van Wevelgem kregen we een mooie singletrack, rond aalbeke enkele pittige (kassei) klimmetjes en heel veel stukken door een natuurgebied waar in de verste verste geen mens te bespeuren was. Veel deelnemers gaan ze, waarschijnlijk door het slechte weerk, niet gehad hebben maar ik ga hier zeker nog terug komen.

De streek rond Kortrijk bleek uiteindelijk minder vlak dan vooraf gedacht want we hadden toch een kleine 400 hoogtemeters op 56km.

Maarten kreeg hier en daar nog een krampje en moest een keer een minuut of 10 gaan bezinnen in een Toi Toi maar uiteindelijk haalden we nog met een mooi tempo de finish.

De rest hebben we aan de finish nie meer gezien omdat ik direct naar huis moest.

Tof dagje en mooie training, merci voor het gezelschap maarten!

 

Duatlon Berendrecht

 

Na Westrozebeke had ik gezegd dat het plezant was, zo’n duatlon, maar goed voor 1 keer.

Maar, ik ben nogal makkelijk te overtuigen als het over wedstrijden gaat dus uiteindelijk toch nog eens ingeschreven voor Berendrecht.

Ik kon Lesy en Crisis toch moeilijk alleen laten gaan hé!

Het weer was al beter dan zaterdag en de wind was al grotendeels gevallen, en het parkoers was volledig in de bossen voorzien dus van de wind zouden we normaal geen last hebben.

Een uurtje voor de wedstrijd hebben we een verkenning van het fiets en loopparkoer gedaan en het bleek echt schitterend te zijn. Een toertje van een kleine 6km moesten we 4 keer fietsen en een toertje van 2km moesten we 2 keer lopen, zowel voor als na de fietsproef.

Het fietsparkoer was 100% singletrack wat het echt plezant maakte. Ik had me voorgenomen om gewoon te genieten van de mooie trails en verder van weinig aan te trekken. Tijdens de opwarming had ik ook al gevoeld dat ik niet de loopbenen had van Westrozebeke, waarschijnlijk door de voorbije carnavalsperiode.

Om 13u30 werd het startschot gegeven en crisis vloog als een bezetene weg, Lesy en mezelf bleven min of meer samen en na een kleine 4km wisselden we ook samen. Crisis was dan al vertrokken met z’n velo, goeie start dus!

Ik was van plan om samen met Lesy de fietsproef af te werken maar da kieken was vergeten z’n fietsschoenen aan te doen dus mocht nog een stuk terugkeren.

Anders dan in Westrozebeke had ik nu wel direct het goeie gevoel te pakken op de fiets en ik kon een stevig tempo rijden en heel veel betere lopers inhalen.

Tegen het einde van de 1ste van 4 ronden kwam ik aansluiten bij Crisis maar hij bleek niet veel zin te hebben om in te pikken. Ik reed dus door en toen ik na de 4de ronde ging wisselen stonden met moeite 10-15 fietsen in de wisselzone, ik had dus een behoorlijke tijd gereden.

De wissel van fiets naar lopen ging minder vlot en ik strompelde de laatste 4km vooruit en was blij de finish te zien.

Crisis finishte een minuut of 2-3 later en Lesy nog eens een minuutje of 6 later. Mooie koers maar veruit de zwaarste duatlon die al had meegedaan.

 

En dan het minder plezante nieuws:

Op een meter of 100-200 van de finish kwam een Nederlands duatleet bij me die nog aan het vechten was voor iedere plaats. Hij spurtte nog om voor me over de meet te komen en viel dan onmiddellijk neer over de finish. De eerste 10 seconden dachten ik en de anderen aan de finish dat die mens even op adem moest komen maar al snel zagen we dat het erger was. Nog eens 20 seconden later begonnen enkele omstaanders die mens te reanimeren en zorgde ik voor enkele tentzeilen om heel het gebeuren af te zetten, er stond redelijk wat volk aan de finish waaronder veel jongere kinderen die net voor ons de kids race hadden gereden. Na een tiental minuten kwam er iemand met AED toestel en nog eens evenveel minuten later kwam de ambulance en de mug ter plaatse. Wij konden niet veel meer doen en zijn dan maar naar huis vertrokken. ’s Avonds nog een berichtje gezien op de facebook pagina van het duatloncriterium dat hij er niet meer door is gekomen en is overleden.

Zo zie je maar dat het snel kan gepasseerd zijn en dat je naar je lichaam moet luisteren in dergelijke zware wedstrijden. Liever een tandje terugschakelen dan over je toeren draaien dus!

 

Voor mezelf is het nu even rust en tijd om te genieten van een skireis, daarna begin ik terug rustig op te bouwen om ergens in april – mei terug wedstrijden te rijden.

 

Gr Donald

Verslag afgelaste rit Koksijde

Wat een hilarisch start van deze TT, Dalton komt achter mij om 07.00, en wij dan samen naar Barry. Ik klopt op de raam van zijn garage en hij was daar, ik kon hem zien……..broek aantrekken, haar gelijk Fellani, moe uitzien, geen sokken aan, je kan hem e !, hij weld de deur open doen maar vind de sleutel niet. Ik blijf continue op de raam tikken om hem nervous te maken, het lukt, hij ging weg en were gelijk Benny Hill om de sleutels te zoeken lol !!!!!!, echt de max. Toch niet gevonden, dus wij binnen langst de voordeur, ook ze fiets na buiten langst daar natuurlijk. Alle drie in de auto, niet met super vele goesting omdat regent, en vele wind was, toch was het leute in de auto met de verhalen van de Wacky Bikers trip naar Uitrecht. Aan de start woord wij verteld dat de TT was annuleert, toch vele bikers. Wij beslist allemolle te rijden, welke afstand zie we wel ?. Wij waren net weg en Cornet zijn ketting was door, gelukkig was ons Smokey klaar om te helpen, het was niet gemakkelijk voor hem met zijn Drogeworst vingers maar toch geeft hij de jong kunnen helpen. terug op pad. En wat voor een pad, de ene singletrack achter de ander, klimmen, draaien, keren gewoon de max, een ‘ must ride ‘ voor volgende jaar terug. Aan de splitsing van de 40/52, was er effkes twijfel, maar Crisis welde absoluut de 52 doen dus wij moest hem steunen e, en gelukkig maar de plezier stopt niet, singletracks tot het laatste moment.  Wel een paar da gevallen waren, Cobbie, Cornet x 3, Smokey. Van Smokey gesproken, man was ik blij dat hij ons uit de wind kon zetten tegenwind laangst de zeedijk, er waren mensen foto’s van ons aan het nemen, ‘ zotte mannen ‘ riepen ze !!!.

 

Crisis en Cobbie rijd met momenten voor op, maar achter elke stuk hebben ze mooi gewacht. Fikken was ook bere sterk en Smokey geeft de plezier van MTB terug gevonden met zijn brommer, leuk dat hij terug bij is ( mschn iets voor Ival 😉 ). Omdat er geen bevoorrading was hebben wij gestopt bij de bakker op het einde voor een lekker stuk rijs taart. Nadien iets gedronken samen en dan zeer content naar huis !. Schummi bedankt voor de tip jammer dat je niet erbij was, beterschap met je rug !. Ik heb ook een keer rukpijn gehad, maar de wifi was weg gevallen en het was over !.

 

Ride on ! Fitz.

Westrozebeke + Maldegem

Crossduatlon Westrozebeke

Vorige week op training heb ik me laten zot maken door Lesy om mee te doen aan de crossduatlon in westrozebeke.

Ik had me nochtans voorgenomen om niet meer te lopen door blessuregevoeligheid. Ter voorbereiding dan nog even vlug een km of 3 gelopen op dinsdag om vervolgens 4 dagen zo stijf als een plank te zijn.

Crisis vertelde ons de voorbije weken meermaals hoe professioneel die duatlons georganiseerd zijn en hoe hoog het niveau van de deelnemer is.

Ik kan niet zeggen dat hij gelogen heeft, toen we daar arriveerden stond de parking al vol mobilhomes en ploegbussen.

Tijdens de opwarming vloog de ene na de andere loper ons voorbij die aan het opwarmen was aan een tempo die wij zelfs niet in wedstrijd konden halen. Een minuut of 10 voor de start werd lesy dan ook nog eens tegengehouden door een reporter van focus-wtv (voor wie het wil zien: https://www.focus-wtv.be/sport/crossduatlon-westrozebeke-ideale-conditietest) .

Beiden startten we de wedstrijd zonder druk, we stonden zelfs helemaal achterin het deelnemersveld dat 150 man sterk was.

We moesten 3 rondjes van 1.5km lopen om te starten met telkens een klimmetje van een paar honderd meter. Ik had al snel een tempo vast waarvan ik het gevoel had dat ik het wel enkele kms kon volhouden, nadien bleek dat ik toch nog net onder de 16km/h had gelopen. Met mijn 3 loopkms in de voorbije 8 maanden was ik hier best content mee.

Toen ik ’s avonds de uitslag bekeek bleek dat ik hier wel maar ergens rond de 60ste plaats mee finishte na de eerste loopproef, het niveau lag dus idd wel heel hoog! Toen ik na een minuutje in de wisselzone op m’n fiets sprong zag ik Lesy zich ook al klaarmaken om te gaan fietsen, hij was dus niet ver achter me binnengekomen na ook een sterke loopproef.

 

Net zoals tijdens het lopen moesten we met de fiets ook 3 rondjes afleggen, 3 keer 7km. Het was een heel gevarieerd fietsrondje met enkele korte klimmetjes, boerewegeltjes, vettige stroken door het veld en een singletrack door het bos. In de eerste ronde moest ik heel even bekomen van de loopproef en het duurde dus wel een km of 3-4 voor ik een aanvaardbaar gevoel kreeg in de benen. Al bij al toch nog een 16de fietstijd kunnen realiseren waardoor ik bij het binnenkomen in de wisselzone nog niet veel fietsen zag staan. De wedstrijd sloten we af met nog eens diezelfde 3 rondjes lopen en opnieuw kon ik een, naar mijn doen, redelijk tempo lopen. Ik was in die 2de loopproef maar 35 seconden trager dan in de eerste loopproef, ik denk dat ik dus redelijk goed had ingedeeld. Een minuutje of 6-7 later kwam Lesy ook over de streep. We finishten overall 32ste en 67ste op 150 en als je het deelnemersveld bekijkt mogen we daar best content mee zijn. Lesy is al een oude vent aant worden dus hij heeft het zeker ook nie slecht gedaan! We hebben ons geamuseerd en ooit doe ik wel nog eens mee! Misschien iets meer trainen op het looponderdeel dan…

Na de wedstrijd redelijk snel naar huis vertrokken, ik zou de dag nadien meedoen aan de parkcross in Maldegem dus tijd om aan de recuperatie te beginnen…

 

Parkcross Maldegem

De ochtend na de duatlon opgestaan met loodzware benen, ik geraakte met moeite m’n trap af en vroeg me af hoe ik in godsnaam op m’n velo zou geraken om te koersen in Maldegem.

De wedstrijd was gelukkig maar ’s middags rond 15u gepland dus ik had nog wat tijd om me los te werken. Ik had met Henri en Crisis afgesproken in Westkapelle om samen rustig naar Maldegem te fietsen. De eerste kms liep het voor mij voor geen meter maar achteraf gezien hebben we er goed aan gedaan om naar daar te fietsen, tegen de start van de wedstrijd was ik al redelijk losgefietst.

In maldgem keken we eerst nog een stukje naar de cross van de jonge gasten waar Gilles zich als 4de over de meet kon smijten, sterk! Die jonge gasten springen ook allemaal over balkjes van 35-40cm hoog, iets wat wij zelfs niet geprobeerd hebben!

Henri en Kris startten in de C categorie (35-45 jaar), ik in de B categorie (25-35).  Bij de C’s stonden 47 renners aan de start, bij de B’s 39. Aangezien we met een dagvergunning aan de start stonden moesten we alle drie achteraan aansluiten. Het parkoers was hetzelfde als de voorbije jaren en voor wie het niet kent, het is een mooi toertje. Niet super technisch, enkele balkjes, een paar zandbakjes, iceman z’n bultjes en enkele snellere stroken door het bos. Door een valpartij in de eerste bocht werd ik even opgehouden en gedurende de hele wedstrijd reed ik van groep naar groep, vooral aan de balkjes en daaropvolgende zandbak kon ik renners terugnemen en achter me laten. De eersten zag ik constant rijden maar dichter komen kon ik jammer genoeg niet. Na een 45-tal minuten wedstrijd kwam ik als 12de over de streep, op enkele meters van een groep die reed voor de 7de plaats. Na die duatlon van zaterdag kon ik dus echt niet klagen. Henri en Kris startten samen en konden snel opschuiven in de grote groep, ze werden ook wel even opgehouden door een valpartij bij de start. Na anderhalve ronde kon Henri aansluiten bij de kopgroep en in de laatste ronde kon hij de laatste renner uit z’n wiel rijden en solo naar de overwinning rijden. Kris finishte als 13de wat ook heel sterk was als je de grootte van het deelnemersveld bekijkt. Inhalen op zo’n rondje is niet eenvoudig…

Door familiale verplichtingen konden we niet blijven voor de podiumceremonie en dus reden we al heel snel terug naar huis om het weekend af te sluiten.

 

Proficiat aan Henri met zijn overwinning! Next: Duo strandrace Bredene samen met Henri…

 

Verslag Zeebrugge

Een strandrace in eigen stad.
ik had hier wel wa naar uitgekeken maar de drukte van de dagen vooraf zorgde ervoor dat ik een dag of 5-6 niet had gefietst en daar bovenop was ik dan ook nog eens ziek geworden.
we waren eindelijk nog eens met meer dan 2 strandracers aan de start gekomen.
Aanwezig: Barry en Louis, Wortel, Join, Henri en mezelf.
Henri stond met hetzelfde gevoel als ik aan de start, weinig motivatie en we zouden wel zien wat er zou gebeuren, no stress.
Louis ging bij z’n pa blijven (dacht hij), Join en Wortel gingen voor het Wacky podium.
Daags voordien had ik het parkoers al eens verkend en net zoals vorig jaar lag het strand tussen Zeebrugge en Blankenberge er enorm slecht bij, qua strandkwaliteit moet dit
waarschijnlijk de zwaarste koers van België zijn. We moesten dan ook nog eens iedere ronde 3 keer van het strand (en er weer op) door zware zandstroken met een passage op de pier
van Blankenberge. Mooi parkoers, zeker vergeleken met vorig jaar.
Mcg en DDT waren zo vriendelijk om ons te komen aanmoedigen, waarvoor dank!

De start werd om 10u gegeven aan de surfclub van Zeebrugge, in rechte lijn naar het water (in Zeebrugge wil da zeggen 500m van de dijk naar de zee) en rond een vlaggetje keren om dan
richting Blankenberge te trekken. De wind zat ferm tegen dus bleef alles lang samen in die eerste ronde richting keerpunt in Blankenberge. Ik was goed weg en kon als 6de boven
komen op de dijk, Henri had een minder goeie start en zat iets verderop maar kon snel opschuiven naar de kop van de koers.
Ik dacht een goeie zaak te doen door een andere renner te volgen en boven te blijven, terwijl de anderen terug de waterlijn opzochten en reed me zo ferm vast. Ik kon nog net
aansluiten bij de staart van de eerste groep maar moest hiervoor toch ferm diep gaan. Henri zou in de 2de ronde dezelfde fout maken en kon die gelukkig ook nog rechtzetten.
Doordat m’n longen vol slijm zaten kon ik moeilijk diep gaan en telkens moest ik weer gaatjes dichtrijden na de technische passages. Halverwege de 3de van 4 rondes was het genoeg
geweest en koos ik m’n eigen tempo, een renner of 25 was gaan vliegen met Henri en nog een 4-tal andere masters. Henri kon dit jaar nog geen overwinning behalen bij de masters
en rekende daar ook vandaag niet op na een zware feestperiode en een druk bezette werkweek.

halverwege de 4de ronde kwam ik er even terug door en kon ik nog met een renner of 2 wegrijden van de groep waarin ik zat en kon uiteindelijk als 32ste finishen, nie slecht maar
zeker ook niet goed, maar ik weet waardoor het kwam dus geen paniek. Henri kon tegen alle verwachtingen in een hele sterke laatste ronde rijden en alle concurrenten bij de masters
achter zich laten en zo zijn eerste overwinning van het seizoen binnenhalen, dik verdiend!
Louis heeft de voorbije maanden waarschijnlijk iets te veel met z’n pa gelachen na meerdere nederlagen in die professionele duatlonwedstrijden en kreeg daar vandaag de rekening
voor gepresenteerd. Gelukkig bleef Barry braaf bij Louis en samen haalden ze dus ook veilig de finish. Tis aan Barry om een hele week te lachen. Wortel reed weeral een beresterke wedstrijd voor iemand van zijn leeftijd
en kwam ergens rond de 80ste plaats binnen. Join reed zoals gewoonlijk zijn eigen tempo en waarschijnlijk weer een halve wedstrijd moederziel alleen en kwam ook content binnen.

Een half uurtje na de aankomst mocht Henri nog op het podium om zijn bloemen in ontvangst te nemen en na een lekkere warme choco, merci Barry, reden we met de velo naar huis, bijtrainen
heet da.
Volgende race Middelkerke maar hoogstwaarschijnlijk zonder mij, of toch niet? we zien wel!

gr Donald